Artykuły

Teatralny kontrapunkt

"Kartoteka" w reżyserii Konrada Swinarskiego (1967) nosi znamiona swoich czasów: z jednej strony jest niemal klasyczna, urzekająca czystością, możliwą na samym początku scenicznych przygód kanonicznego już dziś dramatu. Z drugiej zaś, Swinarski jednak "otwiera" utwór: tworząc rodzaj kameralnego filmu psychologicznego przekornie spierającego się z teatralnością, aranżuje kłótnię sceny z rzeczywistością - tym, co poza nią - o spektaklu, którego zapis ukazał się na DVD nakładem Narodowego Instytutu Audiowizualnego pisze Joanna Jopek w Znaku.

Aby przeczytać artykuł musisz się zalogować.
Jeżeli nie masz jeszcze konta na naszej platformie, zapraszamy do bezpłatnej rejestracji.

Pracownia

X
Nie jesteś zalogowany. Zaloguj się.
Trwa wyszukiwanie

Kafelki

Nakieruj na kafelki, aby zobaczyć ich opis.

Pracownia dostępna tylko na komputerach stacjonarnych.

Zasugeruj zmianę

x

Używamy plików cookies do celów technicznych i analitycznych. Akceptuję Więcej informacji