Osoby

Trwa wczytywanie

Gwidon Trzywdar-Rakowski

TRZYWDAR-RAKOWSKI Gwido (12 IX 1889 Szczu­cin - 2 VI 1962 Gdynia), aktor, reżyser, kierownik artystyczny. Był synem Jana i Anny T. Po ukończeniu gimn. rozpoczął studia na wydziale filoz. Uniw. Jagiell., które jednak po dwu latach przerwał, by uczyć się ak­torstwa pod kier. S. Stanisławskiego. 9 III 1912 debiuto­wał w T. im. Słowackiego w roli Fryderyka Wilhelma ("Rok 1812") i występował tam do 1914. Uczestniczył w I wojnie światowej. W 1919 wrócił do t. i w sez. 1919/20 występował w T. Polskim w Poznaniu, w 1920/21 w T. Dramatycznym w Warszawie, w 1921/22 w T. im. Bo­gusławskiego w Warszawie, w 1922/23 w Grodnie, w 1923/24 w T. im. Fredry w Warszawie, w 1924/25 w warsz. T. Popularnym, 1925/26 w Łucku (w t. tym pra­cował także jako reżyser), w 1927-29 w warsz. T. Polskim, w 1929-32 w T. Narodowym. W 1932-33 był rad­cą w biurze prasowym Prezydium Rady Ministrów, w 1933-35 wizytatorem pol. zespołów teatr, we Francji, w 1935-37 kierownikiem artyst. T. Domu Żołnierza w Warszawie, w 1937-39 kierownikiem T. Marynarki Wo­jennej w Gdyni. Okres okupacji spędził w Warszawie. Po powstaniu warsz. został zesłany do obozu w Buchenwaldzie. Ponownie zaczął występować w sez. 1945/46 w Gdyni, potem grał w Wejherowie i Słupsku (sez. 1946/47), w T. Powszechnym w Łodzi (1947-49), w Białymstoku (1949-51) i w T. Wybrzeże w Gdańsku (1951-62). 4 IV 1959 obchodził jubileusz piędziesięciolecia pracy artyst.; z tej okazji w programie jubileuszo­wym (T. Wybrzeże, "Kordian" 1959) określono go jako "aktora charakterystycznego, realistę z dawnej szkoły krakowskiej, artystę o bogatej skali, od tonów ciep­łych, dobrotliwych i komediowych, po szlachetny pa­tos ulubionych ról klasycznego repertuaru". Zajmował się także pracą publicystyczną i lit., napisał m.in. dra­maty hist. "Hołd Pruski" i "Poselstwo w Wilanowie", a w dodatku do "Dziennika Bałtyckiego" - "Rejsy" ogło­sił cykl artykułów pt. "Ze wspomnień" (1953). Najbardziej znane role: Albin ("Śluby panieńskie"), Ilin ("Wampiry"), Sforka ("Horsztyński"), Grzegorz ("Kordian"), Rejent ("Zem­sta"), Mąż ("Ich czworo"), Ojciec ("Dwa teatry"), Kaleb ("Świerszcz za kominem"), Major ("Damy i huzary").
Bibl.: Almanach 1961/62; Kaszyński: Teatr łódz.; Lorentowicz: T. Polski; Misiornv: Teatry Ziem Zachodnich; Szczep­kowska: 20 lat t. na Wybrzeżu; Teatr 1962 nr 18; Akta SPATiF nr 998; Biuletyn Informacyjny SPATiF 1962 nr 31; List żony Ireny Trzywdar-Rakowskiej z dn. 8 V 1963, IS PAN; Progra­my, IS PAN.
Ikon.: Fot. - IS PAN.
Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1765-1965, PWN Warszawa 1973

Pracownia

X
Nie jesteś zalogowany. Zaloguj się.
Trwa wyszukiwanie

Kafelki

Nakieruj na kafelki, aby zobaczyć ich opis.

Pracownia dostępna tylko na komputerach stacjonarnych.

Zasugeruj zmianę

x